ایران: خداحافظ نانسی کثیف

شرح خبر در ادامه متن

امروز ميخوايم از خواننده اي صحبت کنيم که شايد مورد علاقه خيلي از شما باشد .

همه ما تا کنون به نانسي به صورت يه خواننده در ظاهر نگاه کرده ايم اما بياييد به باطن وي هم بنگريم .

همون خواننده اي که در ايران طرفداران ميليوني رو مجذوب خودش کرده . پس از انتشار فيلم 300 که ايران و ايراني

رو در اون فيلم نسلي وحشي خطاب کرده بودند اينک اين خواننده زن که از مليت عرب هست در يک اقدام توهين آميز و

گستاخانه ايران و ايرانيان عزيز و تمدن ما رو زير سوال برده در حالي که تاريخ و تمدن ما بهترين گواه در اين زمينه مي باشد . 

شايد اين خانم نانسي فراموش کرده روزگاري را که پدرانشان دختران را زنده به گور مي کردند و اگر کتب ايراني و دانشمندان

ايراني و در واقع تمدن ايران زمين نبود همچنان آنگونه باقي ميماندند . براي آگاهي بيشتر از اين خانم بد نيست سري به سايت او

بزنيد و در صفحه اول سايت پيغامي را مشاهده مي کنيد که مطمئنا دل هر ايراني را به درد خواهد آورد .

اگر کسي از ايران قصد بازديد از سايت اين خانم عرب زبان رو داشته باشه متوجه مي شه که سايت بر ايرانيان قفل شده وهنگام

ورود اين پيام رو دريافت خواهيد کرد :

NancyAjram.com

A request from Nancy Ajram ,

You are not allowed to enter nancy ajram official website , becos you are from Dirty country (Iran)

So Go Away and dont try again !

يعني : نانسي عجرم . کام

درخواست نانسي عجرم ,

شما اجازه وارد شدن به سايت شخصي نانسي عجرم را نداريد , به دليل اينکه شما از کشور کثيف ايران هستيد

از سايت گم شويد بيرون و دوباره سعي نکنيد !

شما نيز اين انسان کثيف را بيشتر بشناسيد ! آيا شما به عنوان يک ايراني اين مطلب رو نوعي بي احترامي به شخصيت

با ارزش ايراني نمي دونيد !

پس حقيقت زشت و چهره سياه و پليد نانسي رو بشناسيد و گمان نبريد که نانسي با ديگري فرق دارد !

اين همان نانسي است که شما او را مورد لطف خود قرار مي دهيد ! پس از اين پس در ابراز علاقه نسبت به اين خواننده

 کمي ترديد کنيد !

پاداش تونی بلر

به نوشته اينديپندنت روپرت مرداک سلطان رسانه ای در نظر دارد وقتی تونی بلر بازنشسته شد، در امپراتوری رسانه ای خود نيوز کورپوريشن News Corporation empire جای مهمی به او بدهد. اينديپندنت خاطر نشان کرد متحدان بلر اصرار ميکنند او قبل از اين که مقام نخست وزيری را ترک کند – يعنی تا سال ديگر، تصميم خود را در مورد برنامه های آتی اش اعلام نکند، اما دوستان بلر ميگويند جايی که برای او در نظر گرفته شده يعنی عضويت در هيات مديره نيوز کورپ برای بلر به شدت اغوا کننده است. بويژه که اين پست به معنای آن است که تونی بلر ميتواند در حلقه سخنرانان ايالات متحده جا بگيرد که موقعيتی بسيار جذاب است. اينديپندنت بويژه يادآوری کرددر حاليکه موقعيت تونی بلر در افکار عمومی انگلستان نزول ميکند، امااو در ميان حلقه قدرتمندان آمريکا بيش از پيش به يک مهره با ارزش تبديل ميشود.

در مقاله اينديپندنت شايد مهم تر از پاداش تونی بلر، نقشه ای باشد که مرداک برای ايجاد يک رهبری بر جهان در قرن 21 در نظر گرفته است.
سخنرانی تونی بلر در لس آنجلس در صحنه ای صورت گرفت که بر اساس اين نقشه ترتيب داده شده بود.
اينديپندنت نوشت سفر 5 روزه تونی بلر برای اجرای کشف جديد روپرت مرداک سازمان داده شده بود. کشف جديد که مرداک آن را Imagining The Future خوانده است برنامه ای است که بر اساس آن رهبری جهانی به تمام و کمال به شوهای نمايش تبديل ميشود و بازيگران سينما، سردبيران قلم به مزد رسانه ها، و سياست بازان ماهر در همکاری با هم و تحت کارگردانی کورپوراسيون های بين المللی رهبری سياسی در جهان را به صورت يک نمايش واقعی – مجازی به اجرا ميگذارند.

اينديپندنت يک روز بعد از شروع سفر نوشته بود تونی بلر نخست در جلسه هيات مديره نيوز کورپ شرکت ميکند که در آنجا پيوند مردو ک و بلر مورد تاکيد قرار ميگيرد. بلر بعد از ملاقات 28 جولای با جرج بوش به کاليفرنيا ميرود. تا در صحنه مدهوش کننده Pebble Beach در 130 مايلی جنوب سان فرانسيسکو در مورد ,رهبری در جهان مدرن,leadership in the modern world صحبت کند.

به نوشته اينديپندنت قرار بود علاوه بر تونی بلر اين اشخاص در برنامه شرکت کنند: بيل و هيلاری کلينتون، آرنولد شوارزنگر، هنرپيشه فيلم های ترمينيتور که به استاندار کاليفرنيا تبديل شد، بونو خواننده U2 که امسال تحت رهبری بلر شوی کمک به جهان سوم را به اجرا گذاشت، شيمون پرز معاون نخست وزير اسرائيل و آل گور برای نمايش فيلمی در مورد تغيير ات محيط زيست .

اينديپندنت در معرفی مرداک نوشت روزنامه های مرداک در سراسر جهان از جنگ بوش با عراق حمايت کردند. اينديپندنت همچنين يادآوری کرد که مرداک به خوزه ماريا آزنار نخست وزير سابق اسپانيا به خاطر حمايت او از جنگ بوش در عراق پاداش داد و او را در هيات مديره نيوز کورپ پذيرفت. رئيس هيات مديره هنگام انتصاب گفت:,آقای آزنار به خاطر سوابق اقتصادی درخشانش و حمايت قاطعش از جنگ عليه تروريسم داخلی و خارجی در سراسر جهان اعتبار به دست آورد., اينديپندنت نوشت تصور اين دشوار نيست وقتی که به بلر در هيات مديره جا بدهند همين ها را در مورد اوبگويند.

برخلاف آنچه مدير نيوز کورپ کفت حمايت خوزه مارياآزنار از جنگ باعث شد که مردم اسپانيا او رابا رسوايی از حکومت بيرون کنند و ازنار در محافل سياسی بين المللی همانقدر اعتبار به دست آورده است که تونی بلر و حمله به عراق.

اينديپندنت همچنين به سوابق پيوند بلر و مرداک اشاره کرد و نوشت اين پيوند مساله غير منتظره ای نيست. درواقع آنچيزی که به شدت حيرت برانگيخت اين بود که در سال 1995 وقتی بلر رهبر اپوزيسيون بود به جزاير Hayman Islandدر استراليا رفت و اين مسافرت برای هر دو مرد خير و برکت داشت. اينديپندنت مواردی از اين خيرات و برکات را نيز برشمرد.

سفری که اينديپندنت به آن اشاره کرده است همان سفری است که در رسانه های وزين انگلستان و آمريکا بارها از آن به عنوان سفری ياد کرده اند که نه فقط از تونی بلر نخست وزير آينده انگلستان را ساخت، بلکه حزب کارگر انگليس را از درون به فساد کشانيد. متقابلا تونی بلر نيز قدرت دولتی را در خدمت مرداک به کار انداخت.

روشن است که مرداک بدون همدستی نومحافظه کاران و محافل قدرتمند دولتی در آمريکا و انگليس و استراليا قادر به ايجاد ,رهبری مجازی - واقعی, برای جهان مدرن نيست.
هدف از طرح مرداک و همدستانش ايجاد يک دنيای رسانه ای مجازی برای افکار عمومی مردم جهان است که در پشت آن رهبران سياسی جنايت و غارتگری را در سراسر جهان و البته مقدمتا در خاورميانه به پيش ببرند بی آنکه مثل لبنان در رسانه ها منعکس شود. هم اکنون تحليل گران متعددی به جرج بوش و همه همدستانش قول داده اند دنيای رهبری مجازی - واقعی " شاه پريان" مثل خانه کاغذی در برابر واقعيت زمينی فرو خواهد ريخت، همانطور که يک بار در عراق فرو ريخت.
زهره سحرخيز

*,پروژه قرن نوين آمريکايی, توسط کسانی چون اليوت آبرامس، جب بوش، ديک چني، اليوت کوهن، دونالد رامسفلد، پل ولفوويتز، دونالد کيگان،لوئيس ليبي، زلمای خليل زاد ،فرانسيس فوکوياما و عده ای ديگر نوشته شد در 1997 نوشته شد. وقتی طرح های نومحافظه کاران عواقب خود را در افغانستان و عراق به نمايش گذاشت و رسوايی به بار آورد، فرانسيس فوکوياما سعی کرد از آن فاصله بگيرد.محورهای کلی که از سخنرانی بلر در روزنامه گاردين قبل از ايراد سخنرانی چاپ شد به جز تحول ذکر شده در مقاله، در محورهای کلی مو به مو بر تزهای اين کتاب و انتشارا ت موسسه آمريکن اينترپرايز انطباق داشت. تحول فوق الذکر و عقب نشينی از صدور دموکراسی و پلوراليسم و اتحاد با حکومت های مرتجع عرب نيز قبلا توسط اعضای آمريکن اينترپرايز يا به قول خودشان " رزيدنت ها" ی آن طی مقالاتی منتشر شده بود و خاطر نشان کرده بودند انتخابات و پلوراليسم و دمکراسی حماس را به قدرت ميرساندو بهتر است که فعلا خود را با حکومت های عرب راضی کرده و جنبش های مقابل آن را در هم بشکنند. اين همان سياستی است که آمريکا در 50 سال اخير در پيش گرفت و اسلام گرايی بر پايه آن رشد کرد.

*مقاله اينديپندنت 29 جولای 2006 تحت عنوان:
Murdoch set to back Blair - for a place in his boardroom
By Andrew Grice, Political Editor

رابرت مرداک همچنان در تلاش برای گسترش نفوذ خود

رابرت مرداک همچنان در تلاش برای گسترش نفوذ خود است. به گزارش الف، نیویورک تایمز در گزارشی به بررسی وضعیت گذشته و حال مرداک، غول رسانه ای استرالیایی الاصل آمریکا پرداخته است. در این مطلب آمده است، در پاییز سال 2003، قانونی در کنگره به تصویب رساند که بر اساس آن، مالکیت شرکت ها برتلویزیون های محلی که در 35 درصد خانه آمریکایی ها قابل دریافت است، محدود می شد. ایستگاه فاکس متعلق به مرداک تقریباً در 39 درصد خانه ها قابل دریافت بود و این می توانست برای آن مشکل ساز شود.     فاکس نیوز مرداک همینک در صدر شبکه های خبری کابلی آمریکا قرار دارد.    اما مرداک با استفاده از لابی های قوی که داشت، رایزنی هایش را آغاز کرد تا در پایان با حمایت کاخ سفید در جلسه ای که در یک نیمه شب برگزار شد رهبران کنگره را راضی کرد که درصد به 39 تغییر پیدا کند. او در این راه از اهرم های ارتباطات کاری- تجاری که با پبشنهاد کنندگان اصلی طرح داشت، استفاده کرد. دامنه گسترده دارایی های رسانه ای مرداک، ابزار مختلفی را در اختیارش قرار می دهد؛ از کمک مالی برای تبلیفات انتخاباتی گرفته تا دادن شغل به مقامات سابق و استفاده از آنها در جهت تایید یک طرف و تخریب مخالفین. مرداک در آمریکا به عنوان کسی شناخته شده است که با راه اندازی فاکس نیوز، کفه را به نفع رسانه های محافظه کار، سنگین تر کرد. اما حال دیده می شود که در راستای منافع تجاری، حاضر است از ایدئولوژی محافظه کارانه اش هم دست بکشد. 30 سال پیش مرداک با تبدیل "نیویورک پست" به یک روزنامه مهیج دارای افکار راست گرایانه وارد صحنه مطبوعات آمریکا شد. او سپس 5 میلیارد دلار بابت خرید یکی از ارکان اخبار اقتصادی -"داو جونز" که مالک وال استریت جورنال است -  پرداخت؛ اقدامی که او را به یکی از قدرت های بزرگ تاثیرگذار بر روند اقتصادی - تجاری جهان تبدیل کرد. او که با مالکیت یک روزنامه استرالیایی کارش را آغاز کرده بود، حال تبدیل به غولی شده است که مالک شبکه بزرگی از رسانه های خبری، سرگرمی و اینترنت به ارزشی بالغ بر 68 میلیارد دلار است. ارتباطات سیاسی مرداک هنگامی که در سال 1987 با ادوارد کندی به مشکل برخورد، دچار زیان هایی شد که درس بزرگی برای او محسوب می شود. او فهمیده بود که نمی تواند به چهره مهمی بی احترامی بکند و منتظر تبعات سنگینی نباشد. برای همین، او یاد گرفته است که چگونه با تغییرات سیاسی خود را وفق دهد و "با باد جهت خود را عوض کند. نمونه های این برخورد را در جهت گیری و حمایت هایش در انگلیس و آمریکا قابل مشاهده است. از مارگرت تاچر تا تونی بلر و از جولیانی (جمهوری خواه) تا کلینتون(دموکرات). در لیست حمایت کننده های مالی دو حزب اصلی آمریکا در برهه های مختلف می توان نام مرداک و نیوز کورپوریشن (شرکت اصلی مرداک) را دید. نبرد نیلسن در اوایل سال 2004، شرکتی به نام "نیلسن مدیا ریسرچ" با بهره گیری از تکنولوژی پیشرفته ای به بررسی میزان تاثیرگداری پخش آگهی های بازرگانی و رده بندی آنها در شبکه های مختلف تلویزیونی پرداخت. نتایج منتشره نمایان گر این بود که در این زمینه کانال هایی که متعلق به "نیوز کورپوریشن" هستند، دچار افت محسوسی شده اند. تایمز انگلستان را هلدینگ مرداک اداره می کند.  مرداک که خطر ضرر چند میلیون دلاری را احساس کرده بود به جنگ آمار رفت. او در این راه یک شرکت مشاوره ای که ارتباط نزدیکی با دولت کلینتون داشت را به استخدام خود در آورد تا سیستم کار آنها را بی اعتبار کند و اعتراضاتی به مدت دو سال، که گستاخانه نیز بودند، در مناطق مختلف کشور به راه انداخت و حتی چند تن از نمایندگان دموکرات به نفع او وارد میدان شدند. روزنامه نیویورک پست نیز پوشش خبری آن را برعهده داشت. در مرحله بعد، مرداک برای اعمال فشار به نیلسن به متحدانش در حزب جمهوری خواه متوسل شد تا در سنای آمریکا لایحه ای مطرح شود تا نیلسن را خطاکار معرفی کنند. کمک های مالی تقریباً به طرف تمام نماینده های پشتیبان سرازیر شد. در سال 2005، به 29 حامی اصلی مجموعاً 144650 دلار توسط کمیته اجرایی نیوز کورپوریشن و واسطه ها پرداخت شد تا در انتها بتوانند حرفشان را به کرسی برسانند که از همان سیستم قبلی استفاده شود و جایگاهشان در آگهی های بازرگانی را حفظ کنند. قوانین مالکیت رسانه ای بیش از 70 سال است که دولت آمریکا مالکیت رسانه ای را به نحوی قانونمند کرده است تا مانع تشکیل قطب هایی شود که قدرت بیش از حدی در انتشار اطلاعات دارند و در بیشتر زمان دو دهه اخیر، مرداک در کشمکش با این محدودیت ها بوده است و توانسته در این راه استثناها و قوانین ساده کننده ای کسب کند.     بی طرفی مرداک همواره مورد تردید قرار گرفته است؛ راست: شعار فاکس نیوز، چپ: طنز تصویری در مورد این شعار    مرداک در این راه از متحدان جمهوری خواهش همچون نیوت گینگریچ – رئیس سابق مجلس - و دولت بوش برخوردار بود. کنگره جدید نیز با زیر پای گذاشتن قوانین مخابراتی برای اولین بار در چند دهه اخیر، به شرکت هایی همچون شرکت مرداک این اجازه را داد که سهم شان را در میزان مخاطبان داخلی افزایش دهند. در زمینه انتشارات کتاب نیز مرداک توانست به دلیل نفوذ بالایی که دارد، امتیازاتی کسب کند. او با منتفی کردن چاپ کتابی انتقاد آمیز نسبت به رهبران چین کمونیست، نوشته آخرین فرماندار انگلبسی هنگ کنگ، منافع تجاری اش در چین را حفظ کرد. البته او خودش منکر این قضیه است. او در انتشار خاطرات سیاستمداران نیز قراردادهای بزرگی بسته است که به عنوان نمونه، پیش پرداخت یک میلیون دلاری به قاضی "کلارنس توماس" از دادگاه عالی برای انتشار کتابش در سال آینده قابل ذکر است. تلاش برای مالکیت "داو جونز" حال مرداک به دنبال راضی کردن خانواده "بنکرافت" برای فروش روزنامه "وال استریت جورنال" است. داو جونز پیشنهاد کرده است که کمیته ای تشکیل شود تا از استقلال تحریریه محافظت کند و در آن نقشی نیز به خانواده بنکرافت و سردبیران و مسئولین کنونی روزنامه داده شود. اما مرداک اعلام کرده است که ترجیح می دهد که به همان روشی که تایمز لندن را اداره می کند، اینجا را نیز اداره کند. در تایمز نیز کمیته ای تشکیل شده بود که مراقب استقلال روزنامه باشد.     مرداک در چالش خرید وال استریت ژورنال در سالهای اخیر که مرداک امپراطوری رسانه ای خود را تشکیل می داد، همیشه به دنبال تصاحب منافع اقتصادی بود. باید منتظر ماند و دید که سرانجام کار مرداک به کجا خواهد رسید.